ขั้นตอนในการทำ Visualization ที่เหมือนๆกันทุกครั้งก็คือ

1.หาข้อมูลที่น่าสนใจ

2.รวบรวมข้อมูล

3.ออกแบบรูปแบบการนำเสนอ

แต่ในสิ่งที่เหมือนกันทุกๆครั้งก็จะมีความไม่เหมือนกันในตัวมันอยู่ ซึ่งเป็นสิ่งที่เรายังไม่สามารถแสดงออกมาให้เห็นได้? และยังหาหนทางที่จะแสดงมันออกมาไม่เจอ (-_-”) หรือเรามีเรื่องกังวลอยู่? เวลา ความสวย/ไม่สวย สมองที่ช่วงนี้เหมือนคิดอะไรไม่ค่อยออก ไม่มีไอเดียที่น่าสนใจผุดมาเลย เอ…ดูจะออกนอกเรื่องไปหน่อย งั้นวกกลับมาเรื่อง Visualization ดีกว่า

ชิ้นแรก ทำให้รู้ปัญหาที่ดูไม่ค่อยรู้เรื่องว่าเราพยายามยัดเยียดข้อมูลมากเกินไป พยายามใส่ในทุกๆเรื่องในภาพๆเดียว ซึ่งดูสวยงามก็จริงแต่ในเรื่องของผู้รับสารนั้นยังไม่มีประสิทธิภาพดีพอ

จนมาชิ้นที่ 2 เมื่อรู้ถึงปัญหาแล้วเลยพยายามทำออกมาให้ดูเข้าใจง่ายมากกว่าเดิม นำเสนอข้อมูลแบบพอดีไม่พยายามยัดเยียดมากจนเกินไป แต่เราก็ยังเก็บไม่หมดอยู่ดีก็ยังมีบางเรื่องที่เราพลาดไป ชิ้นนี้การแสดงพื้นที่เกษตรอินทรีย์ในแต่ละภาคทำให้ผู้รับสารสับสนกับส่วนบอกพื้นที่ทั้งหมด

จากชิ้นด้านบนเลยลองแก้เพื่อจะได้เห็นการเปรียบเที่ยบได้ชัดเจนขึ้น

ดูเหมือนว่าอะไรที่เป็นรูปแบบง่ายๆผู้รับสารจะสามรถเข้าถึงและเข้าใจได้ดี และมันก็ขึ้นอยู่กับว่าเราจะนำเสนอออกมาในรูปแบบไหนสามารถทำให้แตกต่างหลากหลายได้อย่างไร เวลาพิมพ์ข้อความนี้มันง่ายนะแต่ทำให้เห็นตามที่พิมพ์มันยากกว่าหลายเท่านัก

จากที่นำเสนอข้อมูลแบบไม่มากแต่พอมาเจอข้อมูลที่มากกว่าเดิมการจะแสดงให้เห็นในรูปๆเดียวดูจะเป็นเรื่องยากแต่เรามีวิธีแก้ปัญหานี้ได้โดยนำเสนอทีละเรื่องเป็นรูปๆแบ่งสัดส่วนให้อยู่ในหน้าๆเดียวได้ แต่ขั้นตอนการคิดยังเหมือนเดิม

วันนี้ไว้เท่านี้คราวหน้าจะมาพูดแบบละเอียดๆกับ Visualization ที่ทำไว้ 1 เรื่องค่ะ

ตัวเด่นของโปรเจ็คนี้หนีไม่พ้นลูกลิง หรือน้องมึน หรือ Thomas Müller นั่นเอง หุหุ แต่จะวาดน้องมึนแค่คนเดียวก็กระไรอยู่ไหนๆก็ไหนๆวาดทั้งทีมไปเลย (เป็นผลให้โปรเจ็คกำหนดวันเวลาเสร็จไม่ได้ ฮ่าๆๆ) เวลาวาดภาพเหมือนไม่ว่าตั้งใจให้เหมือนเปี๊ยบหรือล้อเลียนเป็นการ์ตูนถ้าวาดแล้วดูออกถ้าวาดแล้วเราพอใจก็ดีไป แต่ถ้าวาดแล้วไม่ได้ดั่งใจไม่ถูกใจเราก็จะรู้สึกหมดกำลังใจ ขี้เกียจทำต่อ ซึ่งตอนนี้กำลังประสบปัญหานี้เลย T____T สงสัยเรายังจับเอกลักษณ์ของแบบที่วาดไม่เก่ง เวลาเห็นงานคนอื่นก็จะรู้สึกมีแรงฮึดอยากทำบ้าง แต่ก็จะฮึดแค่ประเดี๋ยวประด๋าวไม่รู่เมื่อไหร่จะแก้นิสัยนี้ได้ซักที อาจด้วยเพราะการวาด+ลงสีในคอมเรายังไม่ชำนาญพอ ยังรู้สึกว่าการวาดด้วยดินสอจริงๆเราถนัดกว่า มั่นใจกว่ารู้สึกว่าวาดแล้วออกมาดี แต่การวาด+ลงสีในคอมเราสามารถเล่นกับมันได้เยอะกว่าซึ่งเรายังไม่ถนัดเท่าไหร่ (เมื่อไหร่จะถนัดหนอ~)

และนี่เป็นภาพที่ลองวาด + ลงสีในคอม(ยังไม่เสร็จ อุอุ) หนูทดลองในภาพคือน้องมึนวัยเด็ก

อันนี้ภาพต้นแบบ

เหมื๊อนเหมือนเนอะ (-_-”)

จบแล้วววว เสร็จเมื่อใดจะมาโพสใหม่ เย่!!

ทีนี้จะเขียนถึงแนวคิดในการทำ visualization ชิ้นนี้

คือพยายามจะไม่คิดอะไรมากเกินไป และโฟกัสไปที่จำนวนคนทำแบบสอบถามกับผลที่ออกมา และใช้ขนาดของวงกลมเป็นตัวสื่อออกมาเป็นภาพ ครั้งแรกใช้เวลาคิด 10 นาที รูปที่คิดออกมาได้คือ วงกลมหลายๆวง ขนาดต่างๆกันวางกระจายๆกันไป พอลงมือทำอีกครั้งเลยลองทำให้มันซ้อนๆกัน ทีนี้พอซ้อนกันพื้นที่ของวงกลมนั้นๆจึงมีน้อยและเราต้องการใส่ข้อความอธิบายนิดหน่อย ก็เลยหาทางออกโดยการเจาะวงกลมทุกอันออกไปส่วนนึงเพื่อเพิ่มพื้นที่ในการมองเห็น (เจาะออก=พื้นที่น้อยลง=มองเห็นมากขึ้น โอ้! ดูเป็นผลลัพธ์ที่แปลกๆ ฮ่ะๆ) สุดท้ายจึงออกมาเป็นภาพนี้

หลังจากได้ให้สมาชิกทุกคนดู ก็มีcommentกลับมาว่า ส่วนหนึ่งเข้าใจว่าจุดกลางคือส่วนที่สำคัญที่สุด แล้วค่อยๆไล่ออกไปจนถึงวงกลมนอกสุดซึ่งเขามองที่ตำแหน่งแต่เรามองที่ขนาด ป๊าดดด พลาดไปจุดหนึ่งแล้วเรา เรื่องสีและฟอนต์ก็ต้องไปปรับแก้อีกนิดหน่อย และจะลองปรับตำแหน่งของฟอนต์ดูใหม่ แต่รู้สึกชอบ visualization ชิ้นนี้จัง ใช้เวลาไม่นานมาก สีสวยดี(เรามีแบบสีไว้ดูเป็นไกด์ อิอิ) และขอขอบคุณทุกcommentที่ช่วยให้ได้คิดในทางที่ต่างออกไป ขอบคุณค่ะ

ไม่พูดพร่ำทำเพลงแปะเลยแล้วกัน

วันที่ 8 ม.ค. 2553

คิดว่ามันคือรูปอะไร?

.

.

.

.

.

.

.

.

.

.

.

.

ลองกลับด้านดู

เป็นรูปที่พี่เคยวาดแล้วให้ทายสมัยเด็กๆ พี่เฉลยว่ามันคือหน้าผา ไม่รู้ทำไมถึงจำมาได้จนถึงตอนนี้และคิดว่าคงจะจำได้ตลอดกาล

จริงๆมันไม่ต้องแรเงาขนาดนี้หรอก มีแค่เส้นแค่นั้นที่ถูกขีดออกมา แต่ไม่รู้ทำไมเราแรเงามันหว่า

หารูปสเก็ตของวันที่ 11 ไม่เจออ่ะ ขอติดไว้ก่อนละกัน

ข้ามมาวันที่ 12 ม.ค.2553

ก้านดอกไม้แบบนี้ก็น่ารักดีนะ

13 ม.ค. 2553

โอ้ วันนี้เป็นวันแรกที่ได้สอนสีน้ำ ผลงานทุกคนดูดีมากแสดงว่าคนสอนเก่ง ฮ่า~

เป็นวันที่ฟังเพลง with you เวอร์ชั่นน้องจัสตินหลายรอบมาก วนลูปซะหลายรอบ ฮ่ะๆ

เป็นวันที่ทำงานสีน้ำท๊างงงงงงวัน แฮ่

ไปๆมาๆเหมือนเป็นการเขียนไดอารี่โดยใช้ภาพเล่าเรื่องเลยแฮะ

วันนี้ขอจบแค่นี้ก่อนแล้วจะมาอัพต่อ มีสแกนและยังไม่ได้สแกนรออยู่ตรึมเลย

สวัสดี~

วันที่ 6 จึงได้เริ่มโปรเจ็ค วาดๆขีดๆเขียนๆ โฮ๊ะๆๆ

รูปแรกของปี 2010 เลยวาดอวยพรปีใหม่ซะเลย สวัสดีปีเสือ 2553

ดัดแปลงมาจากภาพหนุมานอ้าปากอมพลับพลา (ใช่มั้ยหนอ?)

กลายเป็นเสือนอนอ้าปากแทน ฮ่ะๆ

.

.

.

ถัดมาเป็นภาพวาดๆขีดๆเขียนของวันที่ 7 ม.ค. 2553

ก็อยากจะวาดอะไรที่มันดูมีความหมายนิดหน่อย ไม่ถึงกับลึกซึ้งมากมาย(เพราะวาดแบบลึกซึ้งๆไม่ค่อยเป็น

ส่วนมากจะวาดเล่น ไม่ก็วาดตามแบบไม่ค่อยได้ใช้ความคิดเท่าไหร่ << เยี่ยมจริงๆ =_=”)

ภาพนี้ก็ใช้สิ่งที่อยู่รอบๆตัวเป็นตัวแทนของสีต่างๆ เช่น แอปเปิ้ล+แตงโมแทนสีแดง , ทะเล+

ท้องฟ้าแทนสีฟ้า  , ส้มแทนสีส้ม , ต้นไม้แทนสีเขียว ฯ ซึ่งเมื่อมารวมกันแล้วก็ทำให้เกิดภาพที่ดูมีชีวิตชีวา

มีความหมายต่อผู้วาดและคนที่อาจจะได้รับภาพนั้นเป็นของขวัญ

ปล.ภาพเป็นขาวดำคงต้องนึกสีกันนิดหนึ่งนะคะ ฮ่ะๆ

แต่ดันไปอ่านกระทู้ในpantip…โอ้ ไม่ดู3Dไม่ได้แล้วล่ะ เพราะแต่ละcommentมีดังนี้

- น่าติดตาม ดูสนุกไม่เบื่อ แต่ถ้าดูแบบ 3D เหมือนเราเข้าไปอยู่ในแพนโดร่า จะตื่นตาตื่นใจมากกว่า สวยมากกกกกกกก นูนเห็น ๆ เรืองแสง ระยิบระยับ อลังการมาก

- ผมไปดู IMAX มา ในฉากดาวแพนโดร่ากลางคืน  มีฝรั่งคู่นึงมาดู เขย่าแขนแฟนเค้าแล้วอุทานว่า
“Oh god ! you see that ?.. how .. how could that be !! ”

- ไปดูมาเมื่อคืน 3D ต้องบอกได้คำเดียวว่า สุดยอด หลายๆคน ที่ชม เสร็จ พูดเหมือนๆ กันว่าสุดยอด
ยังคิดว่าอยากไปลองดูที่ Imax เช่นกัน

พอได้ไปพิสูจน์ด้วยตัวเอง…โอ้วววว ฉากสวยงามอลังการงานสร้างดาวล้านๆๆดวงจริงๆ สุดยอดมากๆๆ เจมส์ คาเมรอนนี่จินตนาการบรรเจิดจริงๆคิดได้อย่างไรหนอ ทั้งพืช สัตว์ สถานที่ต่างๆบนดาวแพนโดร่า และชาวนาวี แต่พื้นฐานของสิ่งเหล่านั้นก็คือสิ่งต่างๆที่มีอยู่บนโลกของเรานั่นเองซึ่งซึ่งมันก็ทำให้เราจินตนาการได้ว่า เออ…สัตว์ตัวนี้ดูคล้ายกับแรดที่มีอยู่บนโลกเราเลย อ๊ะ ตัวนี้เหมือนเสือดำ เอ…รึเหมือนสุนัขกันแน่หว่า อ๊ะตัวมันเหมือชะนี่!! 555+ อะไรประมาณนี้

แต่สิ่งที่เราได้นอกเหนือจากฉากสวยๆ CG อลังการแล้วคงเป็นข้อคิดที่ได้จากเรื่องนี้…มนุษย์เป็นสิ่งมีชีวิตที่อันตรายที่สุดในโลก แต่ตอนนี้ในจักรวาลดูจะเหมาะสมกว่านะ 55+ ไม่ว่ามนุษย์จะไปที่ไหนก็ดูจะสร้างความหายนะให้ที่นั้นเสมอๆเพราะความไม่รู้จักพอ เมื่อได้แล้วจะอยากได้มากขึ้นเรื่อยๆจนสิ่งที่กอบโกยมาหมดไป และจะเริ่มหาที่ใหม่ที่มีสิ่งที่ตนต้องการโดยไม่สนว่านั่นคือบ้าน คือชีวิต คือจิตวิญญาณของใครหรืออะไรก็ตาม

ทำให้เราคิดว่าในอนาคตอาจจะเกิดเหตุการณ์แบบนี้ก็เป็นได้ถ้ามนุษย์ยังเห็นแก่ตัว ไม่รู้จักพอ แต่โลกอาจจะแตกก่อนก็ได้นะอีกแค่ 3 ปีเอง 2012 ฮ่ะๆ ถ้าเป็นอย่างนั้นขออวาตารไปเป็นชาวนาวีซะตอนนี้ดีมั้ย อยากขี่อิกราน ฮ่าๆๆ    p.s.แซม เวอร์ธิงตันหล่อจัง อิอิ

เพราะไม่แน่ใจว่าปัจจุบันใช้ตราแบบไหนอยู่ จากที่เสิร์ชดูนั้นจะมีตราสัญลักษณ์ 80 พรรษา เยอะมากกกกกก

พอลองเสิร์ช ตราสัญลักษณ์ 82 พรรษา ดูแล้วนั้นแทบจะไม่มีเลย หายากมาก ส่วนมากจะเป็นภาพโฆษณา

ขายเสื้อสีชมพูตราสัญลักษณ์ 82 พรรษาแทน ยากมากที่จะหาภาพตราสัญลักษณ์แบบเดี่ยวๆได้

แต่พอลองเสิร์ชต่อไปก็เจอกับบล็อกนี้ http://gotoknow.org/blog/uknow/317853

จึงได้รู้ว่า การค้นหาตราสัญลักษณ์นี้ในสารบบนั้นหายากมาก ขนาดเจ้าของบล็อกไปสอบถามจนท.ห้องสมุด

และคนอื่น ๆ ซึ่งหลาย ๆ คนบอกว่า ไม่มีตรานี้ และเจ้าของบล็อกได้เห็นตรานี้แล้วเมื่อ 17 พ.ย. ที่ผ่านมา

จากหนังสือพิมพ์เดลินิวส์ ฉบับเมื่อวันที่  17 พฤศจิกายน  2552  หน้า 19 สุดท้าย เจ้าของบล็อกเห็นตราสัญลักษณ์นี้อีกครั้ง

ในบริเวณที่จัดงานเฉลิมพระเกียรติ สรุปว่าตรานี้คือตราล่าสุดที่กรมศิลปากรได้ออกแบบสัญลักษณ์

เนื่องในโอกาสมหามงคลเฉลิมพระชนมพรรษา ๘๒ พรรษา ๕ ธันวาคม ๒๕๕๒ เสร็จเรียบร้อยแล้ว

ซึ่งหน่วยงานต่างๆ ที่จะจัดกิจกรรมเฉลิมพระเกียรติฯ จะได้นำไปใช้เป็นสัญลักษณ์ในการจัดกิจกรรมเฉลิมพระเกียรติต่อไป

ตามประสาเพื่อนที่เรียนด้วยกันอยู่ด้วยกันมาตั้งแต่ปี 1 จนถึงเย็นวันนี้ เพื่อนที่คอยช่วยทุกอย่าง ถ้าไม่มีมันทีสิสคงไม่จบ

เพราะไม่มีคนแสดงเป็นแม่ให้ ฮ่ะๆๆ พอไม่มีตังก็เป็นคนให้ยืมเงิน …ขอบคุณมากๆ _/\_

วันนี้ได้ช่วยขนของ นั่งรถไปส่ง จัดของ ทำความสะอาดห้อง  เลยต้องโดดเรียนภาษาวันนี้ แหะๆ

ที่อยู่ใหม่ของมันก็เหมือนจะโอเคนะ แต่บางสิ่งบางอย่างที่เจอมันไม่ค่อยโอเคเอาซะเลย

มันจะอยู่ได้มั้ยหนอ ถ้ายังอยู่ด้วยกันก็ยังเห็นกันทุกวัน มีปัญหาอะไรก็ช่วยกัน ดูแลกัน

(ถึงแม้ว่าเราจะไม่ค่อยใส่ใจเพื่อนเท่าที่ควร) แต่ยังไงอยู่ใกล้ๆกันมันก็ดีกว่า

…แยกออกไปอยู่คนเดียวแค่คิดก็เหงาจะแย่แล้วกับชีวิตที่มีครอบครัวและเพื่อนๆอยู่ด้วยกันตลอดเวลา

ถ้าต้องไปอยู่คนเดียวขอกลับบ้านไปอยู่กับพ่อแม่ดีกว่า แต่ใครจะอยู่กับเราได้ตลอดล่ะจริงมั้ย

(พิมพ์ไปรู้สึกลำคอมันตีบตัน เศร้าจัง T___T พอดีกว่าน้ำตาจะไหล)

ไว้นัดเจอกันนะป้าบัน

อาจารย์แกสอนสนุกดี เวลา 3 ชม.ดูจะผ่านไปอย่างรวดเร็ว ไม่มีอาการเบื่อหรือง่วงนอนแต่อย่างใด

วันนี้มีอาจารย์ท่านอื่นแวะเวียนมาบ่อยกว่าปกติ  และช่วงพักเบรกก็ได้ไปถ่ายรูปสมาชิกในห้องกัน ฮ่ะๆ

วันนี้ได้หนังสือแบบเรียนมาแล้ว เริ่มเรียนไป 2 หน้า และถาม-ตอบคำถามจากชีทอีกซึ่งเป็นคำถามเดิมจากอาทิตย์ที่แล้ว

อาทิตย์ที่แล้วตอบอะไรไปบ้างหว่า บางข้อก็จำไม่ได้แล้ว =_=”

ช่วงที่ชอบที่สุดคือตอนเล่นเกมส์ในชั่วโมงสุดท้าย คราวนี้ให้เลือกหมวดคำถาม มีทั้งหมด 5 หมวด

- sport (100-500) >>> ระดับคะแนน = ความยากง่าย

- country (100-500)

- movies (100-500)

- animals (100-500)

- general question (100-500)

ส่วนมากที่ตอบได้คือหมวดภาพยนตร์ ^0^ ระดับ 500 ถามว่า ลุงของ โฟรโด แบ็กกินส์ ชื่อว่าอะไร   ฮ่าๆๆ เข้าทางล่ะงานนี้

ในแต่ละหมวดก็จะมีเรื่องที่เรายังไม่เคยรู้ก็ได้รู้ในการเล่นเกมครั้งนี้ เช่น มีคำที่ใช้เรียกลูกจิงโจ้

ซึ่งไม่เคยรู้มาก่อนว่าเค้าเรียกลูกจิงโจ้ว่า Joey(โจอี้) ฮ่าๆๆ ชื่อน่ารักจริงๆเหมือนชื่อคนเลย ตอนแรกตั๊กทายว่าชื่อ รูบี้ ฮ่าๆๆๆ

อย่างคำถามแรกที่เลือกไปคือหมวดกีฬา 300 คำถามคือ กีฬาที่ชาวแคนาดานิยมคือ เฮือก! คิดในใจอะไรวะ ไม่รู้อ่ะ

เลยเดาเอาโดยใช้สถาพภูมิประเทศ+สภาพภูมิอากาศ ประมวลผลออกมาแล้วคิดว่าน่าจะ ฮ็อกกี้ แต่มันยังไม่ใช่คำตอบที่ถูกต้อง 100%

ซึ่งคำตอบที่ถูกคือ Ice Hockey  อืมเรื่องที่เรียนสมัย ม.ต้น ก็เอามาใช้ได้นะเนี่ย ฮ่ะๆๆๆ

ช่วงที่เล่นเกมมีอาจารย์ท่านอื่นเข้ามาถามว่า น้ำพริก ภาษาอังกฤษเรียกว่าอะไร มีน้องผู้หญิงคนหนึ่งตอบว่า “chili water“ ฮ่าๆๆๆ

ฮากันไป และอาจารย์คนนั้นก็ตอบมาเป็นภาษาไทยว่า ถ้าอันนั้นชั้นรู้ย่ะ ไม่ต้องมาถามเธอหรอก (จารย์แกออกแต๋วๆ)

เป็นการเรียนที่สนุกสนานดีจัง ^^

เพื่อนๆที่เรียนมีทั้งหมด 12 คน แลเหมือนเราจะอาวุโสที่สุดในห้อง T__T  Oh God!!

สะเทือนใจจริงๆ

มารู้จักกับผู้สอนดีกว่า  อาจารย์ที่สอนมีชื่อว่า James ลักษณะท่าทางละม้ายคล้ายคลึง

วิลล์ สมิธ ก็ไม่ปาน ฮ่าๆ  แกมาจากอังกฤษบ้านอยู่ที่ Manchester City เป็นสาวก Man U

มาอยู่เมืองไทยประมาณ 4 ปี  ชอบต้มยำ ฟังฮิพฮอพ เป็นกันเองดี ใจดี(มั้ง?)  หุหุ

ส่วนเรื่องที่สอนวันนี้ก็จะมีให้สนทนากันตลอดทั้งคาบ

-ช่วงแรกจะให้ตอบคำถามจากชีทที่แจกมา เช่น วันหยุดคราวที่แล้วทำอะไรบ้าง,

นอนตอนกี่โมง, วันหยุดคราวหน้ามีแผนจะทำอะไรฯ

-ถาม-ตอบเกี่ยวกับเรื่องของแต่ละคน งานอดิเรก, ชอบกินอะไร,  แนวเพลงที่ฟัง,

กีฬาที่โปรดปรานฯ

-listening ฟังเพลงและเติมคำในช่องว่าง

สุดท้ายก่อนเลิกคลาสก็เล่นเกมส์ แบ่งเป็น 2 กลุ่ม แข่งกันบอกชื่อประเทศ,

ชื่อผลไม้, อาหาร, กีฬา, ภาษาที่ใช้ทั่วโลก/เชื้อชาติ และเรื่องสี

การเรียนวันนี้ก็โอเคนะ บางทีอาจารย์พูดเร็วไปนิด และปัญหาที่พบคือ

พูดให้เป็นประโยคไม่ค่อยได้ ฮึ่ม! แต่ก็ต้องพยายาม fighting!!!

ปัญหาสุดท้ายหนักหนาเอาการคือตรงที่นั่งแอร์มันลงพอดี(อีกแล้ว T___T)

นั่งหนาวไปทั้งคาบ อาทิตย์หน้าต้องเอาเสื้อกันหนาวไปด้วย ย้ากกกกกก!!!